blog
Wszystkie wpisy
-
Marzanna – kim była i dlaczego żegnamy ją ogniem?
Marzanna to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci słowiańskiej mitologii. Bogini zimy, śmierci i uśpienia natury symbolizowała wszystko to, co martwe, chłodne i gasnące. Jej rytualne pożegnanie było dla dawnych Słowian nie tylko obrzędem, ale aktem magicznym, który miał zapewnić powrót życia, urodzaj i pomyślność w nadchodzącym roku. Do dziś topienie lub palenie Marzanny jest żywą
-
Jare Gody – poznaj tradycje Słowiańskiego Święta Wiosny. festiwal Folkowe Ucho
Jare Gody to starosłowiańskie święto przypadające na równonoc wiosenną. Dowiedz się, jakie są najważniejsze tradycje Jarych Świąt, kim był Jaryło i jak współcześnie celebrować powrót wiosny. Sprawdź szczegóły wydarzenia Folkowe Ucho – Jare Gody, poznaj tradycje i kup bilety na wyjątkowy koncert.
-
Mickiewiczowskie Dziady: Literatura a rzeczywistość. Na ile dramat opisuje autentyczny obrzęd?
Dla większości Polaków, słowo „Dziady” natychmiast przywołuje na myśl Adama Mickiewicza, mroczną kaplicę i postać Guślarza przywołującego dusze. Mickiewiczowskie Dziady – Utwór wieszcza, choć jest kanoniczny, nie jest jednak czystym zapisem etnograficznym. Stanowi fascynującą fuzję autentycznej tradycji ludowej z romantyczną kreacją, podyktowaną potrzebami dramatu i ideologią epoki. Pytanie brzmi: na ile Mickiewicz był etnografem, a
-
Rola Żebraków i 'Dziadów Wędrownych’ w Tradycji Słowiańskiej – wędrowni dziadowie
Wędrowni dziadowie przemierzali polskie wsie, szczególnie w jesiennym czasie Zaduszek i dawnych obrzędów Dziadów. W ludzkiej wyobraźni zyskiwali niemal mistyczny status – jako wędrowni żebracy, kalecy lirnicy czy niewidomi pieśniarze. Ludzie postrzegali ich nie tylko jako proszących o jałmużnę, lecz także jako pośredników między światem żywych a krainą umarłych. Wierzenia Słowian głosiły, że dusze przodków
-
⚔️ Tryzna: Słowiański Obrzęd Pogrzebowy Między Walką a Ucztą
Tryzna to jeden z najważniejszych i najbardziej fascynujących, choć dziś już zapomnianych, słowiańskich obrzędów pogrzebowych. Nie była to jedynie stypa, jaką znamy obecnie, ale złożony rytuał o znaczeniu sakralnym, który miał na celu zarówno godne pożegnanie zmarłego, jak i ochronę żywych przed jego powrotem [1]. Obchodzona po kremacji zmarłego, tryzna łączyła elementy uczty, gier, walki
-
👻 Nie Wylewaj Pomyj! Zapomniane Tabu i Przesądy Słowian, Które Chroniły Żywych w Godzinie Duchów
WIERZENIA SŁOWIAN – okres Dziadów Każdy Polak kojarzy początek listopada ze zniczami oraz wizytą na cmentarzu. Dla nas to czas refleksji i uporządkowanej pamięci, a także moment zatrzymania się w codziennym biegu. Jednak dla naszych słowiańskich przodków — zwłaszcza w okresie Dziadów, a później także w Noc Zaduszkową — te dni były czymś znacznie intensywniejszym:
-
Jare Gody: Odkryj Słowiańskie Powitanie Wiosny – Festiwal Życia i Odrodzenia
🌿 Zanim w Polsce utrwaliły się obchody Wielkanocy, nasi przodkowie celebrowali Jare Gody (Jare Święto). Jeden z najważniejszych cykli obrzędowych w kalendarzu Słowian. To nie tylko historyczne święto, ale przede wszystkim fascynujące świadectwo głębokiego związku człowieka z naturą. Przypada ono na czas równonocy wiosennej (około 19-21 marca). Jare Gody to czas przełomu, symboliczną granicą między
-
Ożywiamy Dziady – Słowiański Obrzęd Zaduszny
Dziady: Gdy jesienne liście opadają, a granica między światami staje się najcieńsza. Słowianie od wieków obchodzili Dziady. Prastary obrzęd zaduszny, głęboko zakorzeniony w kulturze ludowej. To nie tylko chwila wspomnień, ale przede wszystkim rytuał obcowania żywych ze zmarłymi. Ma na celu pozyskanie przychylności przodków i zapewnienie im spokoju w zaświatach. 🍂 Czym Były Słowiańskie Dziady?
-
Kraboszki – Słowiańskie Maski Dziadów
Białoruski zespół Znich w kraboszkach
-
Motanki – Słowiańskie Lalki Mocy, Ochrony i Życzeń
https://folkoweucho.pl/wp-content/uploads/2025/10/warsztaty-tworzenia-motanek4.mp4 Motanki to nie są zwykłe lalki, lecz pradawne słowiańskie amulety, splecione z intencją, historią i magią, która przetrwała wieki. Wykonane ręcznie, bez użycia igły i nożyczek, zyskały miano „lalek dobrych życzeń” oraz „lalek mocy”. To nie tylko piękne przedmioty, lecz także lalki będące zarówno cichymi strażniczkami domowego ogniska, jak i osobistymi talizmanami naszych przodkiń.